હો શક્ય તો સમજાવ તું

ઈશ્વર શું છે?

Often one wonders about the orgin of life and universe. Sometimes, we want to accept the universal definitions of God but are left wondering. Then there are times, when we want to question his existence, but still are not quite convinced.

Remember the famous line: “જે પોષતું તે મારતું, એ ક્ર્મ દિશે છે કુદરતી …”. This ghazal is somewhat inspired by that poem that I studied in high school.

Enjoy!

સસલું કહું? સાવજ કહું?, હો શક્ય તો સમજાવ તું
છે ભૂખ તું, કે ચીસ તું? હો શક્ય તો સમજાવ તું

જ્યાં માણસો મોટા થયા, ત્યાં જીવ નાના થઈ ગયા
આ સંતુલન શાને થયું? હો શક્ય તો સમજાવ તું

છે શ્વાસમાં ધબકાર તું, છો હોયના ધબકારમાં
ચોમેર આ તારાપણું, હો શક્ય તો સમજાવ તું

છે કલ્પના તારી, જગત? કે, કલ્પના મારી છે, તું?
છે  શું ભરમ? ને બ્રહ્મ શું?  હો શક્ય તો સમજાવ તું

એવુંય હો, કે તુંય હો, સર્જન કોઈ સર્જક તણું
છે તત્વ તું, કે તર્ક તું? હો શક્ય તો સમજાવ તું

 

હિમાંશુ ભટ્ટ 2007

પ્રેમ

What is love? Enjoy!

This is a bonus post for December.  Don’t forget to also check out શું કરશું અમે? below.

પ્રેમ is one of my earlier ghazals. Some ghazals have magic in them and punch - excitement - surprise -chamatkar.  This one has none of that. There are many great songs on love - some on shringar ras, some on broken heart, some on lover’s vows. Many of them are about courtship or failure in love. This ghazal is a more practical take on love. Except for the second sher, this definition of love also transcends any one type of relationship.

Hope you will like it as well.

પ્રેમ

વાતમાં વિશ્વાસ જેવું હોય છે
પ્રેમમાં અહ્સાસ જેવું હોય છે

બે નજર મળશે કદી ને તે પછી
પ્રેમમાં પ્રયાસ જેવું હોય છે

પ્રેમમાં મળશે તું બીજાને, અને
તારી પણ તલાશ જેવું હોય છે

લાગણીની વાત છે અહિંયા બધી
આંખમાં ભીનાશ જેવું હોય છે

પ્રેમમાં હોતી નથી મંઝિલ કશી
બસ સતત પ્રવાસ જેવું હોય છે

 

હિમાંશુ ભટ્ટ … ૨૦૦૩

શું કરશું અમે?

Friends

This ghazal is coming after a long break. Hope you will enjoy it.

This ghazal draws from many observations about social interactions. Is it really possible to change people? You decide … Enjoy!

 

શું કરશું અમે?

 

આ સભાઓમાં બેસી શું કરશું અમે?
પગને મૃગજળમાં બોળી શું કરશું અમે?

હો અડાબીડ વૃક્ષોનું જંગલ કશે
ત્યાં વધુ એક રોપી શું કરશું અમે?

જ્યારે માણસ, ને માનસ હો વતૃળમાં બંધ
તો કહો ત્યાં પ્રવેશી શું કરશું અમે?

જ્યોત થી દૂર દોડી ને લંબાય જે
એવા પડછાયા ઓઢી શું કરશું અમે?

કેદ મારામાં છે, ત્યાં લગી ભાર છે
લાગણીઓ ને રોકી શું કરશું અમે?
 
“હું બધે છું”, કહી એ, કશેના મળે
એની વાતોમાં આવી શું કરશું અમે?

 

હિમાંશુ ભટ્ટ, ૨૦૦૭

મટકું જો પાંપણ્

What is the worth of our lives? What we leave behind? How would you quantify that? Wealth? How about the people who did not have a chance. Like the scores of poor villagers who died in Orissa in 1999 - in that ravaging flood? How about Ajay Ahuja - the Indian Air Force pilot who gave his life for our country in Kargil? Would you consider their lives to be worth less than say - Princess Diana’s - or your’s - now that you have dollars in your bank account?

A life should be evaluated by what one dreams of. A poor kamvali’s dream of college education for her child is no less grand than anybody else’s. Nor is her life!  Enjoy.

મટકું જો પાંપણ્

જો મટકું છું પાંપણ્ તો સ્વપનો ઝરે છે
ઈમારત આ ઝાકળ થી દિલની બને છે
જીવ્યાની રહે બસ આ સ્વપ્નો નિશાની
બધાં ક્યાં મિનારા બનાવી શકે છે?

હિમાંશુ ભટ્ટ … 1997