જીવનનો સાર એક બે ઘટનાની વાત છે
મંઝિલની વાત છે કદી રસ્તાની વાત છે

સામે હતી ખુશી ને તમે શોધતા રહ્યા
આંખો કરી છે બંધ કાં પરદાની વાત છે

રજનીની બીજી કોઇ નિશાની નહીં મળે
ઝાકળની વાત છે એ શમણાંની વાત છે

ઓળખ તો માનવીની અહિં કોઇ પણ નથી
આંખોમા જે સજાવ્યા છે સપનાની વાત છે

મૃત્યુના રૂપમાં, તને મળશે નવું જીવન
કુંપળ ની વાત માં, કદી ખરવાની વાત છે

આંખોથી શોધશે, તો એ મળશે નહીં તને,
ઈશ્વર, ધરમ, ને પ્રેમ્, એ શ્રધ્ધાની વાત છે

હિમાંશુ ભટ્ટ (૨૦૦૯)

I recently came back from an overseas tour. Visiting some of the historic places made me think about all the different perspectives that people and populations may have on some of the same historic events. Here is a muktak on the many shades of history, with an introduction from Vishwadeepbhai Barad from the Gujarati Sahitya Sarita in Houston, TX.

સત્યના બે પ્રકારો હોય શકે ખરા? ત્યાં કવિએ પ્રશ્નાર્થ મુકી દીધો છે.ને વાંચકો પર છોડી દીધું છે. પણ ઈતિહાસ, ભુતકાળમાં નજર નાંખો..તો જે હિટલરને જગતના ઘણાં વ્યક્તિ નફરતથી જુએ! પણ બીજા દ્ર્ષ્ટિઅકોણથી જુઓ તો જર્મન દેશમાં એમને પ્રત્યે કુણી લાગણી જોવા મળે! એજ રીતે આપણાં પુરાણ પુસ્તક”રામાયણ”માં રાવણનું પાત્ર ને દરેક વ્યક્તિ જુદી, જુદી દ્રષ્ટિથી જુએ છે..પણ સત્યને કઈ નજરથી નિહાળો એની પર આધાર છે..સત્યતો સત્ય છે..પણ એને સમજવું, જાણવું લોખંડના ચણા ચાવવા સમાન છે..
-વિશ્વદીપ

તારીખના જ્યાં જ્યાં લખાણો હોય છે

ત્યાં એક તરફા કાં વિધાનો હોય છે?

હો એકનો શૂરવીર, દોષી અન્યનો

શું સત્યના પણ બે પ્રકારો હોય છે?

હિમાંશુ ભટ્ટ (c) ૨૦૦૯

You can also enjoy this muktak at Gujarati Sahitya Sarita

One of my favorite thinkers – Henry David Thorough once  said, “How vain it is to sit down to write when you have not stood up to live”. Oh, well!

This ghazal is one of my earlier ones. Enjoy!

I have a short essay on this theme that you might enjoy …

ચાલો પછી તો આપણે મળશું ફરી કદી

બાકી રહી જે વાત તે કરશું ફરી કદી

ભીનાશ કોઇ પણ હવે તો સ્પર્શતી નથી

ઝાકળ  થઇને ફુલથી ઝરશું ફરી કદી

ઘરથી પરે આ ઘર કર્યું, ચાલો ભલું થયું

શું મેળવ્યું ને શું ગયું? કળશું ફરી કદી

ગુંજ્યા કરે છે ચોતરફ, પડઘા અતિતના

વાળીને આજ, કાલમાં વળશું ફરી કદી

મારામાં પણ હવે કદી, હું કયાં મળું છું દોસ્ત?

મળશે ફરી જો ‘હું’ કદી, મળશું ફરી કદી

હિમાંશુ ભટ્ટ (૨૦૦૪)

આપણી “weekends” પર કોઇના ઘરે જવાની કાંતો કોઇને ઘરે બોલાવવાની ઇચ્છાના મૂળમાં શું હોય છે? શું પોતાની જાતને મળ્યા પહેલા બીજા કોઇને ખરેખર મળવું, ઓળખવું શક્ય છે? 

Enjoy!

This ghazal was first posted on http://urmisaagar.com/saagar/?p=630

નથી જો લાગણી તો શું થયું?

નથી જો લાગણી તો શું થયું? વ્યવહાર રહેવા દો.
હૃદયના ખાલીપાનો કોક તો ઉપચાર રહેવા દો !

સદા વર્તુળમાં બેસીને તમે શોધો છો ખૂણાઓ,
કશું ખોયા કરો છો આપ વારંવાર, રહેવા દો.

બધાની શક્યતાઓમાં છૂપેલી અલ્પતાઓ છે,
હંમેશા માન્યતાઓથી તમે તકરાર રહેવા દો.

તમન્નાઓ જુઓ દેખાય છે ઝાલર બની આંખે,
અને સંભળાય છે બસ એક-બે ધબકાર, રહેવા દો.

નિખાલસ સ્મિત હોઠો પર ને આંખે હેતનું કાજળ,
તમારા એજ છે કામણ સખી, શણગાર રહેવા દો.

સફળતા જો ગગન ચૂમે ને રહેવું હો આ ધરતી પર,
જીગર પર કોકનો હરદમ તમે ઉપકાર રહેવા દો.

 (c) હિમાંશુ ભટ્ટ 2008

Wishing you all a happy and healthy new year! Here is a new year wish for you, me and everyone….

In our fast paced lives ours sometimes becomes a compartmentalized existence. We learn to focus on the “here and now” and “me and mine”.  After a while we become immune to issues and problems around us.  After you read this ghazal the first time, I encourage you to read it again – and this time, think from the perspective of your parents and their generation. Read it again, and think from your kids point of view.  I am seeing this as a “generational ghazal”.

This ghazal is coming after a long break. I hope you enjoy reading it as much as I enjoyed writing it. Enjoy!

રાતના અંધકારને પડકારીએ તો?

રાતના અંધકારને પડકારીએ તો?

આંગણામાં દિવડો પ્રગટાવીએ તો?

આપણું ક્યારે મળે નારાજ કોઇ

એને સમજી ને, પછી સમજાવીએ તો?

જો મળે ગમગીન સામે બાળ કોઇ

એક ગમતી વારતા સંભળાવીએ તો?

અન્યને મોટા કરીને જે ઝુકી છે

ડાળની ગાથા કદી સંભળાવીએ તો?

શક્ય છે કે જીંદગી નો અર્થ ના હો

બસ, રમત સમજીને ખેલી જાઇએ તો?

છે ગઝલ, ગીતો અને ગુંજન ઘણા, પણ

એક નોખી ધૂન અમે સંભળાવીએ તો?

Often one wonders about the orgin of life and universe. Sometimes, we want to accept the universal definitions of God but are left wondering. Then there are times, when we want to question his existence, but still are not quite convinced.

Remember the famous line: “જે પોષતું તે મારતું, એ ક્ર્મ દિશે છે કુદરતી …”. This ghazal is somewhat inspired by that poem that I studied in high school.

Enjoy!

સસલું કહું? સાવજ કહું?, હો શક્ય તો સમજાવ તું
છે ભૂખ તું, કે ચીસ તું? હો શક્ય તો સમજાવ તું

જ્યાં માણસો મોટા થયા, ત્યાં જીવ નાના થઈ ગયા
આ સંતુલન શાને થયું? હો શક્ય તો સમજાવ તું

છે શ્વાસમાં ધબકાર તું, છો હોયના ધબકારમાં
ચોમેર આ તારાપણું, હો શક્ય તો સમજાવ તું

છે કલ્પના તારી, જગત? કે, કલ્પના મારી છે, તું?
છે  શું ભરમ? ને બ્રહ્મ શું?  હો શક્ય તો સમજાવ તું

એવુંય હો, કે તુંય હો, સર્જન કોઈ સર્જક તણું
છે તત્વ તું, કે તર્ક તું? હો શક્ય તો સમજાવ તું

હિમાંશુ ભટ્ટ 2007

This is a bonus post for December.  Don’t forget to also check out શું કરશું અમે? below.

પ્રેમ is one of my earlier ghazals. Some ghazals have magic in them and punch – excitement – surprise -chamatkar.  This one has none of that. There are many great songs on love – some on shringar ras, some on broken heart, some on lover’s vows. Many of them are about courtship or failure in love. This ghazal is a more practical take on love. Except for the second sher, this definition of love also transcends any one type of relationship.

Hope you will like it as well.

પ્રેમ

વાતમાં વિશ્વાસ જેવું હોય છે
પ્રેમમાં અહ્સાસ જેવું હોય છે

બે નજર મળશે કદી ને તે પછી
પ્રેમમાં પ્રયાસ જેવું હોય છે

પ્રેમમાં મળશે તું બીજાને, અને
તારી પણ તલાશ જેવું હોય છે

લાગણીની વાત છે અહિંયા બધી
આંખમાં ભીનાશ જેવું હોય છે

પ્રેમમાં હોતી નથી મંઝિલ કશી
બસ સતત પ્રવાસ જેવું હોય છે

હિમાંશુ ભટ્ટ … ૨૦૦૩

This ghazal is coming after a long break. Hope you will enjoy it.

This ghazal draws from many observations about social interactions. Is it really possible to change people? You decide … Enjoy!

શું કરશું અમે?

આ સભાઓમાં બેસી શું કરશું અમે?
પગને મૃગજળમાં બોળી શું કરશું અમે?

હો અડાબીડ વૃક્ષોનું જંગલ કશે
ત્યાં વધુ એક રોપી શું કરશું અમે?

જ્યારે માણસ, ને માનસ હો વતૃળમાં બંધ
તો કહો ત્યાં પ્રવેશી શું કરશું અમે?

જ્યોત થી દૂર દોડી ને લંબાય જે
એવા પડછાયા ઓઢી શું કરશું અમે?

કેદ મારામાં છે, ત્યાં લગી ભાર છે
લાગણીઓ ને રોકી શું કરશું અમે?
 
“હું બધે છું”, કહી એ, કશેના મળે
એની વાતોમાં આવી શું કરશું અમે?

હિમાંશુ ભટ્ટ, ૨૦૦૭

A life should be evaluated by what one dreams of. A poor kamvali’s dream of college education for her child is no less grand than anybody else’s. Nor is her life!  Enjoy.

મટકું જો પાંપણ્

જો મટકું છું પાંપણ્ તો સ્વપનો ઝરે છે
ઈમારત આ ઝાકળ થી દિલની બને છે
જીવ્યાની રહે બસ આ સ્વપ્નો નિશાની
બધાં ક્યાં મિનારા બનાવી શકે છે?

હિમાંશુ ભટ્ટ … 1997